Grand Prix du Trios Rivieres.

Na een drukke week te hebben gehad om alles klaar te maken vertrokken we voor een 10 uurse rit naar trois rivieres, Quebec.
In dit deel van Canada spreken ze Frans en lijkt het meer op Europa. Dit is het oudste stratencircuit van Noord-Amerika.
Het was ongelofelijk druk, de mensenmassa moesten we gewoon aan de kant drukken om erdoor te komen. Maar wat een geweldig evenement door de straten van deze oude stad.

Vrijdag.
Vandaag hadden we een 45 minuten durende training. Deze hebben we niet al teveel benut om de auto te sparen. De auto voelde goed en stonden in het begin meteen op de 11e stek. Tot de laatste 10 minuten waar iedereen met nieuwe banden uitging behalve Dj en ik.
Daardoor zakte ik terug naar de 19e plek. Iedereen was tevreden ik zelf ook. Ik had de baan snel onder controle en keek al vooruit naar de kwalificatie.

Zaterdag.

Rond de klok van 3 stonden alle 30 auto's opgesteld voor de kwalificatie. Met veel beroemdheden zoals Alex Tagliani, Jacques Villeneuve en Cale Gale. De sessie werd verdeeld in 2 groepen, ik zat in de eerste groep. In die eerste groep pakte ik ook de pole vlak voor de Frans Canadees J.F Dumoulin. Toen de 2e groep uitging waren er 13 sneller dan ik. Ik startte op de 14e plaats in de Grand Prix van Trois Rivieres.

Vanmorgen kwam ik een oude vriend tegen op de paddock, Anders Krohn uit de formule MAZDA series kwam me eventjes succes wensen. In de tijd dat ik bij PP mechanic's kartte trainde Krohn ook wel eens op een zanardi in Nederland, tevens kwam hij uit in het formule Ford Benelux Kampioenschap.

Zondag - Raceday.

Na een goede nachtrust was ik weer helemaal opgeladen voor de grote dag. Iedereen waarschuwde mij voor de remmen. "als je de remmen erop houd dan finish je goed" ook kon ik me wel voor stellen dat het een hele opgave was om de finish te halen. Dertig 550 pk sterke auto's op zo'n smalle baan!!!

Na het volkslied en het beroemde "START YOUR ENGINES" konden we eindelijk van start. De eerste bocht was dringen geblazen. Maarliefst 5 dik de eerste bocht in. Ik zat helemaal buiten, dat bleek ook nog de beste plek te zijn want ik reed zo om alle ongelukken heen. Na de eerste ronde meteen een caution. Dus ik moest alle gewonnen plekken weer terug geven. Want ik lag al 8e na de eerste start. De 2e start kon ik mooi me komen pakte 2 plekken dus lag ik op een mooie 12e plaats. Dit probeerde ik vast te houden en rustig te beginnen en remmen te sparen voor de slotfase van de race. Dit ging heel goed. Ik haalde ze een voor een binnen. De hitte, achteraf hoorde ik dat iedereen er zo'n last van had.
In de slotfase van de race gebeurde er een crash wardoor de rode vlag in de race werd gegooid. Ik lag 10e op dat moment. Met nog 4 ronden te gaan kroop ik bij Thompson op de bumper en gingen over het lange rechte stuk. Ik zette de auto heel mooi er binnen maar we remden allebei gigantisch laat, de hele auto stuiterde en gleed alle kanten op. We kwamen zij aan zij de bocht weer uit maar ik had de betere lijn dus kon ik er net voor trekken. Jammer genoeg kon ik niet lang genieten van P8 want er gebeurde achter ons weer iets waardoor de allerlaatste gele vlag uit kwam en moest ik thompson's plek weer terug geven. De allerlaatste restart ging weer heel goed weer aan de buitenkant, dit keer moest ik het loslaten want Thompson had me door en sneed me af. Daarna had ik mijn handen vol om de mannen achter mij rustig te houden. Ik kwam uiteindelijk 9e over de finish!

De Prime champ/dodge deed het perfect en ik hoop hier volgend jaar weer mee te mogen strijden op dit prachtige evenement.
Joey Hanssen